To lactate or not to lactate

Het nut van lactaattesten?

Wie durft stil te staan bij het nut van ‘dure’ lactaattesten, als sporter? Welke coach durft van het gangbare pad afgaan en de (intensieve) recreatieve sporter het nut ervan minimaliseren. Ik alvast ben niet overtuigd van de noodzakelijkheid.

Soms moet je durven tegen de stroom ingaan en twijfelen, in vraag stellen. Als je ieder mens als een uniek wezen benadert, en dat zijn we, dan ontgaat mij het nut (of toch alleszins het belang dat er dikwijls aan gehecht wordt) van deze tijdrovende en niet goedkope manier van ‘testen’.
 

Waarom?

Wel omdat we uniek zijn.

We zijn niet te vatten in gemiddelde waardes, dus je persoonlijke resultaten afwegen tegen gemiddeld aangenomen grenzen lijkt me in vele gevallen een foute interpretatie van gegevens. Mocht je een jarenlange samenwerking hebben en gegevens van testresultaten en trainingsmethoden bijhouden dan kunnen deze voor ieder individu en mits de nodige kennis en creativiteit inderdaad nuttig aangewend worden. Maar wie doet dit?

Iedere dag is een andere dag … een lactaattest is een momentopname, voor de meesten onder ons 1 tot 3 keer per jaar. Een goeie dag of een slechte dag, goed geslapen of slecht geslapen, stress, ... Vele niet standaardiseerbare factoren hebben een invloed op het resultaat. Hoe kan je dan al die uren arbeid afmeten op dat uurtje tijdens het testen? Hopen dat je net op het goede moment geprikt wordt? Dit soort hoop werkt niet.
 

Wat dan wel?

Ik geloof rotsvast dat een goeie communicatie en zo veel feedback als mogelijk krijgen (zowel gevoel als eenvoudig te meten parameters) van atleten de sleutel is tot interpretatie van vorm en waar moet aan gewerkt worden. En ja ook dit is heel individueel. Dus zoek een coach waarmee het klikt, waar jij en vooral ook je lichaam zich goed bij voelt en durf in te grijpen, blijf niet hangen waar het voelt alsof je enkel hangt.​